¶pie z misiem w dzień. W nocy nie ¶pie wcale. a kiedy już ¶pie to ci±gle budze się i łudzę, że mój ¶wiat jest pełen snów. szkoda, że wogóle nie ¶nie. ¶wiat pędzi do przodu. nie kręci się wokół mnie ani ja wokoł niego. on kręci się obok. karuzela z której trudno wyskoczyć i na któr± trudno wej¶ć. a wiesz jak trudno się na niej utrzymać? milion poukładanych w głowie my¶li, których nie da się wypowiedzieć. przeczytajcie w ¶rodku. znikneły zbyt głęboko. czas rozmy¶lań..tylko tyle potrafi zima. zima we mnie, napewno nie za oknem. my¶lisz, że da się j± omin±ć? naiwniak. wszystko ma swój nieskazitelny sens. tak my¶lisz? przekonajmy się:) i jazzzda. od Mikołaja dostałam kilka mocnych wniosków i pare pozytywnych my¶li. tak. trzymam i nie puszcze już.


"Mówię tylko do tych
Którzy chc± mnie słuchać
Ci, którzy nie chc±
Nie obchodz± mnie

Po co mam czas tracić
Na mówienie do ¶ciany
¦ciana i tak
Zawsze swoje wie"

bo s± warto¶ciowi ludzie. ;****

"biegłam boso
przez pole maków
i po kres nie było nic
prócz czerwonosci..
i bylam makiem"

zimno. marznie nos, po oczach razi( nie wyraże się brzydziej choć powinnam) ¶nieg.. zima w połowie jesieni? któż to widział takie rzeczy. nienawidze zimy. nienawidze ¶niegu. chcę lata! chcę wiosny! chcę żyć ! chcę motyli, ł±k, chcę zielonej trawy.. brakuje mi tych wrednych ptaków, które budz± mnie rano.. i ciepłego( podkre¶lam) słońca, które ¶wiec±c rano po oczach.. oczywiscie budzi mnie. tak dawno tu nie pisałam.

"Nie ma zbyt wiele czasu,
by być szczę¶liwym.
Dni przemijaj± szybko.
Życie jest krótkie.
W księdze naszej przyszło¶ci
wpisujemy marzenia,
a jaka¶ niewidzialna ręka
nam je przekre¶la.
Nie mamy wtedy żadnego wyboru.
Jeżeli nie jeste¶my szczę¶liwi dzi¶,
jak potrafimy być nimi jutro?
Wykorzystaj ten dzień dzisiejszy.
Obiema rękoma obejmij go.
Przyjmij ochoczo, co niesie ze sob±:
¶wiatło,
powietrze i życie,
jego u¶miech,
płacz,
i cały cud tego dnia.
WyjdĽ mu naprzeciw."
/Phil Bosmans/

"Aby zrozumieć ludzi
trzeba starać się usłyszeć to,
czego nigdy nie mówi± i być może
nigdy nie powiedzieliby"

prosze was, sprawmy, żeby nie było tak szaro.. bo inaczej umre..ten jednolity odcień szaro¶ci bije mi po oczach i po duszy również.

Ps. powinnam jeszcze wspomnieć o prawda cudownie udanej wycieczce!!! :D ale było tak super, że moge to przemilczeć. i tak wszyscy wiedz±:))

W sztuce tracenia nie jest trudno doj¶ć do wprawy.
Tak wiely rzeczy budzi w nas zaraz przeczucie straty,
że kiedy je się traci-nie ma sprawy.
Trać codzień co¶ nowego,
przyjmuj bez obaw zgubione klucze.
Straciłam dwa najdroższe miasta,
dwie rzeki,
kontynent.
Nie wróce do nich nigdy,
lecz trudno- nie ma sprawy.
Nawet, gdy stracę Ciebie
ten gest ¶miech napawi,
który kocham.
Nie będzie w tym kłamstwa
tak to oczywiste.
W sztuce tracenia
wcale nie jest trudno doj¶ć do wprawy.
Tak straty to nie takie (znów pisz) straszne sprawy.


Straty to nie takie straszne sprawy.. szkoda, że dochodze do tego wniosku zazwyczaj tak póĽno.. Już nie ma łez, smutku.. nie ma przemy¶leń, wspomnień.. Nie ma 'tego co było'. Jest 'tu i teraz', i tylko to się liczy. Bo przecież to najważniejsze. Bez tej i tamtej chwili nie było by przeszło¶ci. Chyba odnalazłam się i nie mam zamiaru już nigdy zatracać się we własnych my¶lach. S± wakacje, może wreszcie zacznę hmm..cieszyć się chwil±.. o ile pojawi± się jakie¶ ciekawsze chwile..

'Chcę troche czasu, bo czas leczy rany. '

Dostałam troche czasu, i wykorzystałam go.
Jest dobrze.

Ps. W tym miejscu musze podziękować ludzi±, którzy s± ze mn± bez względu na wszystko. Gdy płacze, gdy atakuje, ¶mieję się,marudzę czy powtarzam w kółko to samo.. oni s±.
Dziękuję.
Naprawde dziękuję.

Ps.2 Wiem, że mało kto skomentuje.. wkońcu wszyscy się dobrze bawi±, gdzie¶ tam na wakacjach. :P

'trzech rzeczy potrzeba do szczę¶cia: nie chorować, nie kochać, nie MY¦LEĆ.' /aleksander fredro/

ahh.. chciałabym tak kilka dni nie my¶leć, nie my¶leć..chciałabym zapomnieć o uczuciach które ostatnio bez przerwy mnie wypełniaj±.. tak wypełniaj±.. Wypełniaj± a jednak dalej czuje t± pustke.. chciałabym znale¶ć jak±¶ rado¶ć.. rado¶ć z życia.. rado¶ć ze szczę¶cia innych.. naprawde się staram.. żyć, nie tylko być..
Kilka łez wnika zbyt głęboko by¶cie mogli to dostrzec.. to nie oczy, to dusza płacze.. bo nie potrafi się odnale¶ć.. nie wiem chyba się zgubiłam- tak troszkę. i nie wiem dlaczego:|

Będzie dobrze..

"panie pozwól mi spróbować jeszcze raz, niepewno¶ć m± wyleczyć. Chcę troche czasu bo czas leczy rany."

Ps. Nie martwcie się :P ostatni miesi±c i tak spędziłam bardzo miło.. ł±cznie z moimi urodzinami chociaż my¶łałam, że znów będzie 'jak zwykle'.. nic nie może wiecznie trwać..
dziękuje.

Czasem sobie tak my¶le, że chciałabym aby wszystko było idealne i takie jakie ja chciałabym żeby było.. ale potem zdaje sobie sprawe, że gdyby było wszystko dobre i wszystko szło po mojej my¶li... to tak naprawde nic nie sprawiało by mi rado¶ci.. Rado¶ć, szczę¶cie i te wszystkie pozytywne hmm.. uczucia stały by się takie normalne i bez sensu? a tak przynajmniej wiem, że gdy zachodzi słońce to kiedy¶ i tak nadejdzie spowrotem.. bo po burzy zawsze wychodzi słońce.. :))
( chociaż ja chce tego słońca cały czas a przecież wszystkiego mieć nie można;// )
dziwna ta notka.. ale jako¶ mnie tak wzieło ;///
a teraz to co u mnie już normalne :

"Tam, gdzie jest nasza niemoc,
tam też jest siła.
Tam gdzie jest nasza nędza,
tam też jest nasza wielko¶ć.
Tam, gdzie jest ciemno¶ć,
tam także panuje ¶wiatło...
Jednak tylko wiara może nam o tym powiedzieć
i jedynie nadzieja pozwala nam to usłyszeć. "
-
Jean Ladriere

'Zostaw j± w ¶rodku
I wypu¶ć gdy bedziesz zbyt wysoko
By utrzymać jej gniew.

Odwróć się i spójrz
Z jak± namiętno¶ci± przełyka ból.

Chcesz j± tylko zobaczyć,
Ale ona wci±ż zamyka drzwi.
Nie możesz prosić o deszcz
By wymusić na niej tęcze.

Ona nigdy nie płacze.

Po co się wznosić
Gdy tak przyjemnie się upada ?
Z każdym oddechem
Bardziej kochasz czas,
A z każd± chwil±
Pragniesz trzymać j± mocniej.

Ona nigdy nie podejdzie.

Wpatrzony w drzwi upadaj powoli,
Kto¶ kiedy¶ zbierze radosć z podłogi.

Ona widzi jak zasypiasz,
¦ciskaj±c w dłoni cały gniew,
Ale wci±ż jest zbyt piękna by płakać.'


Ahhh.. teraz tylko czekać na tak± wiosne. Z ćwierkaj±cymi ptaszkami, zielon± trawk± i kwiatkami budz±cymi się do życia. Mam do¶ć tej ponurej, szarej zimy, przez któr± odmrażam sobie codziennie rano nos i która wprowadza mnie w okropny nastrój i popadam w tak± rutyne.. Mam do¶ć tego wszystkiego co mnie otacza.. chce co¶ zmienić ale boje się być inn±.. boje się co¶ zmienić... boje się być, boje się żyć.. Ľle mi ? o boże znów.. Chciałabym stan±ć na ¶rodku ¶wiata i wykrzyczeć cały mój ból.. tylko dlaczego czuje, że mój krzyk byłby niesłyszalny?

Tak dawno tu nie pisałam, że nie moge się powstrzymać aby zamie¶cić jeszcze to.

Zwolnij swoje tempo.

Czy widziałe¶ już kiedy¶ dzieci bawi±ce się na karuzeli lub słuchaj±ce deszczu? Skacz±ce po dachu?
Tropiłe¶ rado¶nie fruwaj±cego motyla albo obserwowałe¶ zachód słońca?
Powiniene¶ się zatrzymać.
Nie tańcz za szybko, bo życie jest zbyt krótkie, muzyka nie trwa wiecznie.
Czy jeste¶ zabiegany całymi dniami, wiecznie zajęty?
Je¶li zadajesz pytanie "Co słychać?", czy masz chwilę żeby usłyszeć odpowiedĽ?
A gdy wyci±gasz się w łóżku po całym dniu, czy my¶lisz o 1.000 różnych rzeczach, które pl±cz± ci się po głowie?
Powiniene¶ zwolnić tempo...
Czy straciłe¶ już kontakt z przyjacielem, pozwoliłe¶ umrzeć przyjaĽni, bo nigdy nie miałe¶ czasu żeby zadzwonić i spytać jak leci?
Byłoby lepiej gdyby¶ zwolnił tempo, nie tańcz zbyt szybko, bo pewnego dnia muzyka ucichnie, życie jest takie krótkie.
Gdy biegasz gdzie¶ tak szybko żeby gdzie¶ zd±żyć, tracisz połowę przyjemno¶ci bycia tam dok±d biegniesz.
Gdy zawracasz sobie głowę i zbyt się codziennie przejmujesz, to tak jakby¶ wyrzucał prezent którego nawet nie otworzyłe¶.
Życie to nie wy¶cig, powiniene¶ zwolnić tempo, znajdĽ chwilę na wysłuchanie muzyki zanim się skończy piosenka.
/autor nieznany/